Afgelopen vrijdagavond nam ik deel aan een Klank- en Cacao ceremonie.
Ik had geen idee wat me te wachten stond, maar ik voelde heel sterk: hier moet ik naartoe.
De laatste tijd voel ik me leeg. Echt uitgeput.
Ik wil zó graag weer kunnen genieten van de kleine dingen — en ik probeer dat ook — maar eerlijk? Alles is me gewoon te veel. Alles kost zoveel energie. Soms wil ik het liefst verdwijnen, me terugtrekken in een grot en even niets hoeven. Maar als moeder is dat natuurlijk geen optie.
En juist daarom voelde deze avond als iets wat ik écht voor mezelf deed.
Niet als moeder, niet als vriendin, niet in welke rol dan ook.
Maar gewoon, als ik.
De ceremonie werd gegeven op het strand zo rond de klok van acht. Er was plek voor 20 personen. Wat ik al eerder zei ik wist niet wat me te wachten stond. Maar toen ik er aan kwam was het al gezellig dat er een kampvuur aan stond. De mooie klankschalen waren gepresenteerd en liet alles op mij afkomen.
Na een kort welkom begon de ceremonie met een uitleg over het medicijn van cacao. Niet zomaar een warme drank, maar een heilige plant die in veel oude culturen wordt gezien als een zachte hartopener. De cacao was met liefde bereid, verrijkt met kruiden die haar werking versterken: blauwe lotus, roos, lavendel, kardemom, kamille, kaneel en een vleugje honing. Elk ingrediënt had een eigen betekenis en droeg bij aan het openen van het hart.
Er werd een moment van stilte genomen om de cacao écht te voelen, te ruiken, te proeven. Samen riepen we de spirit van de cacao aan — een moment van eerbied, stilte en verbondenheid.
Er werd muziek gespeeld, we zaten in stilte, en we dronken de cacao met volle aandacht. Het voelde als een liefdevolle uitnodiging om dieper in mezelf te zakken.
Een hart dat opende
Met zachte muziek op de achtergrond begonnen we aan een bodyscan en een geleide meditatie. Er werd zelfs tijd genomen om je intentie voor jezelf op papier te zetten en eventueel te verbranden in het kampvuur. Mijn intentie schreef ik op maar kon en wilde ik niet los laten op dat moment, pas na een tijdje moest ik het loslaten ik kon het niet meer bij me dragen. Dat was zo een gek gevoel. Ik heb het dan ook ritueel verbrand. En ben erg benieuwd wat het mij gaat brengen voor de toekomst.
Nazinderen
Het is nu zondagavond. En eerlijk? Het is niet zonder slag of stoot gegaan.
Zaterdagochtend werd ik wakker met een intense hoofdpijn en pijn in mijn nek en schouders. Toch ben ik ’s ochtends iets leuks gaan doen met de kindjes — met een paracetamol op, iets wat ik liever vermijd. Ik kon simpelweg niet goed functioneren.
’s Middags ben ik twee uur gaan slapen. En vandaag, op zondag, heb ik zelfs drie uur geslapen… en voel me nog steeds uitgeput. De spanning in mijn lijf, vooral in mijn schouders en nek, is nog duidelijk aanwezig.
Toen ik dit deelde met een vriendin, stuurde ze me iets bijzonders terug. Ze schreef:
“Wat je nu ervaart, zou weleens een energetische ontlading of blokkade kunnen zijn. De hoofdpijn vanuit je nek kan te maken hebben met een verstoring in je kruin- of keelchakra — of simpelweg met het loskomen van vastzittende energie. Cacao en klankschalen versterken dit soort processen. Je nek is ook de brug tussen denken en voelen. Als je veel draagt, of als je emoties lang hebt ingeslikt, kan het zich daar vastzetten.”
Wauw. Dat raakte me. Alsof mijn lichaam langzaam alles begint los te laten wat ik al die tijd heb vastgehouden.
Het is duidelijk: er zit nog iets waar ik mee aan de slag mag.
Maar dat voelt niet meer eng. Het voelt als… thuiskomen. Bij mezelf.
Deze bijzondere avond was mogelijk dankzij twee prachtige vrouwen met een warme, liefdevolle energie: Karoline van The Soul Journey en Cynthia van Body &Soul Adventure.
Hun begeleiding voelde veilig, zuiver en vol intentie. Wil je zelf ook een Klank en Cacao ceremonie ervaren? Neem dan zeker eens een kijkje op hun websites. Een aanrader vanuit mijn hart. 💛
